Bir lokanta vitrinine,bir simitci tablasına,bir fırın tezgâhına bakıp da dudaklarınızın sulandığı oldu mu?

Yanıtınız”evet”se,o zaman o bir anlık sulanan dudağınızın ekmeğe,simite ve yemeğe olan özlemi- ni saate,güne hattâ aya taşıyabilir misiniz?

Ama bunu,ülkemizin seferberlik kuşağı,akıllara durgunluk veren bir kıtlıkla yaşadı.Doksanını aşkın yaşıyla ekmeğin zerresini yerde bırakmamacasına toplayan rahmetli ninem,topladığı o ekmek kırıntılarını,Tanrısından özür dileyerek toplayıp bahçemizdeki bir ağacın dibine koyardı.Bu davranışlarını yadırgayanlara da:”Siz de benim gibi hayvan dışkılarından buğday,arpa,yulaf ve mısır toplayıp taşlarla un haline getirseydiniz ve ardından onu pişirip yeseydiniz,o kırıntı ekmekleri öperek başınıza koyardınız.”derdi.

Sahi koyar mıydık?

Seçim var ya,herkes karşısındakinin ipliğini pazara çıkarmakla meşgul.Nitekim benim kırklı yılların kuşağı,o yıllarda karneyle ekmek yediğimizin dramatik öyküsünü politikalarına malzeme yapıyorlar.

O yılların savaş yılı olduğunu unutuyorlar.Hatta o yıllarda savaşa girmediğimizin şükrünü yapmaktan kaçıyorlar...

***

Dünlerin iyisinden,güzelinden söz edrseniz”gercisiniz,yobazsınız”Belki de bunun için gelenek ve göreneklerimiz kimilerince hiçe sayılıyor,(biraz kaba olacak)katlediliyor.

Neden söz ettiğimi anladınız,hani şu televizyondaki yemek yapma yarışmalarından...

Milyonlarla ifade ettiğimiz işsizliği anımsayarak izleyiniz o yemek yapma yarışmalarını.O zaman kulaklarınıza gelen imrenmenin feryadını duyarsınız.Ağlar mısınız bilmem,ama ben çöplüğe atılan yiyecekleri görünce ağladım...

***

Dünya siyasetinin ve ekonomisinin baş aktörlüğünü oynayan ABD,bugün yerli malını kullanmayı, israfi önlemeyi plânlıyor.

Ya biz?

Açların gözleri önün de (yesek iyi)onları çatlatırcasına kilolarca yiyeceği çöpe atıyoruz.!Kel başa şimşir tarak örneği,krizle iflasın eşiğine gelen ekonomimizi görmezlikten gelerek atıyoruz,yakıyoruz, kırıyoruz...

Ve sonra da tutumluluktan,yiyeceğimiz kadar ekmek almaktan söz ediyoruz.

Duvara bir çimdik!

Şmdi siz bu yarşmalar için,

Yemek yapma başarımımızı mı?Sofra adâbımızı mı?

Yoksa,hı yoksa...birinciye konulan ödülü almak için tüm güzelliklere çizgi çekip israfı mı sergiliyoruz?

Bence ne o,ne bu.Sadece çöplükleri sevindiriyorlar...