Sevgili okurlarım, Acı haber tez ulaşır. Ölümün ise, yaşı ve zamanı yoktur. Bir kaza veya aniden kalbin duruşu! İşte o anda yaşam sona eriyor ve ani ölüm, bizi şaşkına çeviriyor adeta.

Hayatın normal akışı içinde yaşlıların, hastaların ölmesini anlayabiliyoruz da ecel, tam sağlıklı ve en olgun dönemlerinde, kahpece bir kurşun, baba oğlu iki dostumuzu aramızdan alınca, bunu içimize sindirmekte güçlük çekiyoruz. Ölümün, mantığımıza sığacak bir kuralı olmadığını bildiğimiz halde.

Çünkü kaybettiğimiz her dost, her değerli insan kendisiyle birlikte bizim iç dünyamızdan da bir şeyleri söküp götürüyor. Onlar ölünce çevremizi, onlar içinde yaşarken olduğu kadar dolu ve değerli bulmuyoruz. Çalışma ve yaşama gücümüzü besleyen iç kıymetlerden bir şeylerin eksildiğini hissederek, karamsarlığa bürünüyoruz

İşte bir dönem CHP Gaziantep milletvekilliği üç dönem de Kilis Belediye Başkanlığı yapmış olan Ekrem Çetin ve oğlu Cahit bunlardan birisi idi. Rahmetlilerin anıları, hafızamda taptaze duruyor. Kilis Halkı Ona “Hacı Emmi” derdi. Mert, temiz, sevgi dolu gülümseyen gözleri ile olgun, hayırsever ve iyimser bir insan olarak, herkes tarafından sevilirdi... Fakir babasıydı, yoksula kanat gererdi...

Ekrem Çetin ve oğlu Cahit hakkında  “idi” ile biten cümleler kurmak, bana çok zor geliyor.

Bulunduğu her topluma kendisi ile birlikte bir şeyler götüren kişiler vardır. Değil onların meclisinde olmak, onların var olduğunu düşünmek bile; bir rahatlık, bir huzur, bir tatlı övünme verir insana. İşte Ekrem Çetin ve oğlu Cahit bunların en önde gelenlerinden birisi idi…

Toplumumuzun iyi kalan hasletlerinden biri ise, vefat edenlerin ardından, onun yaşadığı dönemde, yüzüne karşı söylemekte hasis davrandığımız iyi vasıflarını sıralamaktır.

Yaşarken büyük işler yapmak ve yaşarken toplum tarafından sevilmek çok güzel bir şey. İnsanı onurlandırır, değerlendirir ve mutluluk verir. İnsanlar ise, yaptıklarıyla ve yapamadıklarıyla değerlendirilir. Yapılan bütün güzellikler ise, daima çekici ve hoştur. Çekemeyenler tarafından haksız yere eleştirilseler bile, kadir kıymet bilenler tarafından takdir edilirler.

Rahmetli Ekrem Çetin’i 20 yıla yakın bir süredir tanıyorum. Acı tatlı birçok anılarımız oldu. Ekrem Çetin benim gözümüzde medeni insanın bir simgesi idi, bir erdemler yumağı idi. O yaratılıştan nazik, saygılı, samimi, insancıl, her zaman sağduyulu ve iyi niyetli bir insandı. Bilgili, olgun ve olgunluğun şaşmaz kıstası ile belirli, alçak gönüllü, gösterişten hoşlanmaz, sessiz ancak coşku dolu idi.

Şakayı çok severdi. Görev esnasında çok ciddi olmasına rağmen sevdiği dostlarıyla şakalaşmayı çok severdi. Kısacası, dostluğu dengeli, ölçülü ve akılcıydı.                                                                                                                                                                  

03 Haziran 2005 Cuma günü, namazdan çıktıktan sonra, Kilis’te lokantada yemek yerken, alçakça silahlı bir saldırıya uğrayarak, oğlu Cahit Çetin’le birlikte yaşamını yitirdi. En olgun ve verimli döneminde Ekrem Çetin’i 71 yaşında kaybettik. CHP Kilis Merkez İlçe Başkanı olan oğlu Cahit ise; henüz 27 yaşında idi. Adam gibi adamdı, her ikisi de...

Rahmetli Ekrem Çetin ve oğlu Cahit Çetin’i aramızdan ayıran ölüm, tarih sayfalarına 4. yılını da ekledi. Rahmetle anıyorum, mekânları cennet olsun…